เริ่มงานใหม่ได้2สัปดาห์แล้วค่ะ ^^V

ไม่ได้อัพบล็อคมานานมาก สาเหตุก็คงเป็นเพราะขี้เกียจเต็มๆ
จากครั้งล่าสุด ตอนนั้นยังไม่ได้หางานจริงจัง ยังเลื่อนลอย กินเล่นเต้นเที่ยวอย่างมีความสุขอยู่
 
ช่วงว่างงานมา6เดือนนี่ รัตนาวดีมีความสุขมากกกกก ได้ไปเที่ยวที่ต่างๆโน่นนี่มาเยอะมาก
ไปทุกที่ที่อยากไป กินทุกที่ที่อยากกิน แถมยังได้ไปเกาหลีมาด้วย
ขอบพระคุณป๊า ม๊า ลุง ป้า น้า อา พี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ ทุกคนจริงๆ ที่พาไปเที่ยว ไปกิน ในหลายๆๆๆที่มาก
และก็บ่อยครั้งเหลือเกินที่รัตนาวดีได้ไปกินฟรี เที่ยวฟรี เพราะมีคนsupportตลอดเวลา
ขอกราบงามๆ1ครั้ง ให้sponserทุกคน ขอบคุณมากๆเลยค่ะ
 
ช่วงนั้นรายได้ก็จะเข้ามาจากการไปเดินสำเพ็งแล้วเอาของมาขาย ได้เงินนิดๆหน่อยๆ
คือส่วนต่างกำไรสูง แต่ยังไม่เจอที่ขายและเป้าหมายที่เหมาะสม
แล้วก็ได้ไปรับจ๊อบขายเครื่องประดับตอนงานGift Fairที่Impact
ตอนนั้นได้เงินเป็นกอบเป็นกำมาก เพราะเราก็มีประสบการณ์ขายจิลเวอรี่อยู่แล้ว พอมาขายคนไทย มันส์มาก
คิดถึงขั้นอยากทำเป็นอาชีพเลยด้วยซ้ำ เกลียดอย่างเดียวเวลาที่ต้องพูดเลี่ยงว่าเราซื้อมาขายต่อ ไม่ใช่ผู้ผลิต
ชีวิตการเป็นเซลล์ของรัตนาวดี ขออย่างเดียวคือการไม่โกหก
แต่การไม่โกหกของเซลล์ ดูเหมือนว่าจะเป็นการพูดความจริงแค่กึ่งนึง
ใช้ศัพท์เทคนิคๆ พูดให้งงๆ แล้วให้ลูกค้าเข้าใจไปเองมากกว่า
 
นอกจากนั้นแล้วรัตนาวดีก็มีไปรับจ๊อบทำแบบสอบถามเกี่ยวกับรถยนตร์
ได้ค่าขนมนิดหน่อย ออกแนวดีกว่าอยู่ว่างๆ
ช่วงนึงก็รื้อห้องครั้งครั้งใหญ่ ได้เสื้อผ้า กระเป๋า ของกุ๊กกิ๊กมาขายเต็มไปหมด
แต่ทั้งหมดที่พูดมาก็ไม่ได้สามารถทำให้ชีวิต(ที่หลายๆคนชอบบอกว่า)
ไฮโซของรัตนาวดีสามารถดำรงอยู่ได้ เพราะมันไม่ได้มีรายได้ที่แน่นอน
และด้วยต้นทุนที่เรามีอยู่ มันทำให้เราได้แต่คิดการทำอะไรเล็กๆเท่านั้น
ดังนั้น เราจึงควรหางานที่ได้เงินดีๆ เพื่อเก็บเงินแล้วเอาเงินนั้นมาใช้ทำงานโปรเจคร้อยล้านดีกว่า5555
 
ในที่สุดเมื่อตัวเลขในธนาคารเริ่มจะติดตัวแดง และเมื่อมีจดหมายทวงเงินจากบัตรเครติดส่งมาถึงบ้าน
ไม่นะ เราสัญญากับตัวเองมาโดยตลอดว่าจะไม่ยอมเป็นหนี้บัตรเครติด
แล้วก็บอกทุกคนเสมอว่า ไม่จำเป็นก็ไม่ควรใช้นะ ไอ้บัตรเครดิตเนี่ย
แล้วนี่อะไร รัตนาวดีกำลังกลืนน้ำลายตัวเองดังเฮีอกกก..!!
 
คิดได้ดังนั้น เราก็เริ่มหางานจริงจัง ประมาณช่วงก่อนเช้งเม้งนิดหน่อย
ไปสัมพาษณ์งานมาทั้งหมดก็5ที่ ที่นี่เป็นที่ๆ5
jobtopgun,S&Jในเครือสหพัฒน์,TVdirect และ บริษัทแอ้Beauty Line
ขอบคุณเพื่อนๆ ทั้งเพื่อนตัวเป็นๆ และเพื่อนๆในโลกอินเตอร์เนท ที่ช่วยรัตนาวดีหางานนะจ๊ะ
 
คอนเสปการหางานในฝันของรัตนาวดี คือ
1ใกล้บ้าน
2ฐานเงินเดือนดี
3มีคอมมิชชั่น
4ทำงานแค่จันทร์-ศุกร์
5ได้ไปตปท.บ้างก็ดี(optional)
 
ที่นี่ตรงกับที่เราต้องการเกือบทั้งหมด ยกเว้นข้อเดียวคือ ที่นี่ทำงานเสาร์เว้นเสาร์
และคอมมิชชั่นออกมาในรูปแบบของbonus1เดือน ทุกๆ6เดือน
และได้ทุกแผนกเหมือนๆกัน ไม่ใช่ค่าคอมตามยอดขายเหมือนแต่ก่อน
มันก็ดีตรงที่ทุกๆแผนกช่วยเหลือกันและกันดีมาก เพราะทุกคนก็อยากได้bonus
แต่มันก็ทำให้เราได้เงินเป็นก้อนเท่าๆกัน ไม่ค่อยท้าทายในการทำยอดขายเท่าไหร่
 
ตอนนี้เริ่มงานที่ใหม่ได้2อาทิตย์แล้ว ขอยังไม่บอกชื่อบริษัทดีกว่า
เป็นบริษัทส่งออกเสื้อผ้าเด็ก แต่ไม่ได้มีโรงงานเป็นของตัวเอง
ออกแนว ซื้อมา ขายไป เป็นพ่อค้าคนกลาง+สโตร์เฉยๆ
 
เจ้าของบริษัทใหม่เรานี่มีกิจการหลายอย่างมากมาย
ทั้งหมู่บ้านจัดสรร,สวนไผ่,ประดับยนตร์ ตลาดนัด คอนโด และเสื้อผ้าเด็ก
แต่ละอย่างนี่ไม่ได้เข้ากับเลยแม้แต่น้อย
เราก็เข้ามาเป็นInternational SalesในMarket Dept.ของเสื้อผ้าเด็กที่นี่
 
ขอเล่าตั้งแต่โดนเรียกมาสัมพาษณ์ แบบว่าถูกชะตาตั้งแต่HRโทรมา (อย่าหาว่าเว่อร์เลยนะ 5555)
ก็ทั้งน้ำเสียง ทั้งวิธีการพูดของพี่เค้า ดูเป็นมิตร แล้วก็มีชีวิตชีวากว่าที่เคยเจอมา
ฟังจากเสียงแล้วดูมีความสุข แล้วก็เรียกเราว่า "หนู"ด้วย 
"หนูพอจะมีเวลาว่างเข้ามาสัมพาษณ์ให้พี่บ้างมั๊ยคะ"อะไรแบบนี้
พอมาสัมพาษณ์ เจอพี่เค้าตัวเป็นๆ ก็เป็นคนอย่างนั้นจริงๆ
(จนถึงวันนี้ ผ่านมา2อาทิตย์ เราก็ยังเห็นว่าเค้าปฏิบิตัตัวกับพนักงานทุกคนได้น่ารักจริงๆ)
 
งานที่ต้องทำแทบไม่ต่างจากที่เก่าซักเท่าไหร่ เพียงแต่เปลี่ยนตัวProductจากJewelryเป็น เสื้อผ้าเด็ก
เราเป็นคนติดต่อกับลูกค้าโดยตรง หาลูกค้า แล้วก็ประสานงานกับทุกฝ่ายในบริษัท รับหน้าแทนเจ้านาย ฯลฯ
แต่ที่ต่างกันก็คือ ที่นี่ทำงานมีระบบมาก มีIntranet System มีโปรมแกรมปฎิบัติการของตัวเอง
ทุกอย่างสามารถทำจากคอมฯที่โต๊ะได้โดยไม่ต้องเดินไปหาใคร ยกเว้นว่าจะต้องการลายเซ็นเพื่อเป็นหลักฐานเท่านั้น
ทุกแผนกสามารถเข้าใจภาษาอังกฤษเบื้องต้นได้ ,สั่งงานผ่านระบบ ,ส่งmemoโดยการเขียนemail เริ่ดดดด
 
เริ่มงานมา2อาทิตย์เต็มๆ แต่ยังเลื่อนลอย ไม่ได้จับงานเป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่
เพราะสายงานของเราทุกอย่างขึ้นตรงกับบอสหมด เพื่อนร่วมงานที่นั่งมองหน้ากันตาปริบๆ
ไม่สามารถโอนงาน หรือassignให้ทำงานอะไรได้เลย
พวกพี่เค้าก็เอาwork instructionมาให้นั่งอ่านเป็นปึกๆ
บอกว่าว่างๆก็เดินไปดูเสื้อผ้าที่ราวได้ ทำความรู้จักproduct,technical termsต่างๆ
แล้วก็หาตลาดลูกค้าใหม่ๆจากทางเนทไปเรื่อยๆ
เราก็ทำความเข้าใจกับprocessงานต่างๆ แล้วก็อ่านเรื่องเนื้อผ้า ศัพท์ทางการตัดเย็บ ฯลฯ
แต่ของแบบนี้ มันก็ต้องทำไปเรื่อยๆก็จะจำได้เองไปโดยอัตโนมัติ
 
มาพูดถึงข้อดีของการทำงานที่นี่เท่าที่รู้สึกได้ตอนนี้ก่อนแล้วกัน
จริงๆก็อาจจะไม่ได้ถือว่าเป็นข้อดีทั้งหมด
แต่ถือว่าเป็นสิ่งแปลกตาแปลกใจใหม่ๆที่ไม่เคยเจอมาก่อนละกัน
 
-ฐานเงินเดือนมากกว่าที่เก่าเท่าตัว..อืม อันนี้ไม่ต้องอธิบายต่อ ถึงที่เก่าจะมีcommissionแต่ก็ใช่ว่าจะได้ทุกเดือน
-ใกล้บ้านมาก สามารถตื่น7.30อาบน้ำแต่งตัว และยังมีเวลากินข้าว+เดินตลาดเช้าอีก ถ้าง่วงมากๆ ตื่น8โมงก็ยังทัน
-ประหยัด เพราะนั่งรถเมล์ได้เกือบทุกสาย และมีรถเมล์ฟรีมาเรื่อยๆ ใช้เวลา20-30นาที ถึงออฟฟิส ถ้าTaxi10-15นาที
ค่าใช้จ่ายอาทิตย์แรกตกวันละ100เอง รวมค่ากิน+ค่ารถ แถมยังแอบมีสอยtaxiไป1วันเพราะตื่นสายด้วย
-อยู่ติดoffice buildingแถวอโศก ทำให้ตื่นตาตื่นใจได้ในช่วงตอนเช้าและพักเที่ยง รู้สึกได้เป็นสาวออฟฟิสจริงจังซักที555
-ตอนเช้ามีออกกำลังกายด้วย ตอน8.50ก่อนเข้างาน จะมีเสียงตามสาย เปิดเพลงมาให้พวกเราได้ยืดเส้นยืดสายก่อนเข้างาน
-มีคนทำโน่นนี่ให้ทุกอย่าง ประทับใจมากตอนมานั่งวันแรก แค่จะสลับสายโทรศัพท์กับพี่ที่โต๊ะข้างๆก็ไม่ต้องทำเอง
โทรเรียกช่างมาทำให้ แค่มุดโต๊ะลงไปแล้วสลับสายแค่นั้นยังไม่ต้องทำเองเลย!!
-ตอน11.50ก่อนไปกินข้าวทุกวัน เค้าก็จะเปิดเพลงบริษัท เป็นเนื้อเพลงปลุกใจให้รักองค์กร สู้เพื่อองค์กรอะไรแบบนี้
แล้วทุกวันอังคาร,พฤหัส จะมีการเลือกพนักงานไปสัมพาษณ์ความรู้สึกเกี่ยวกับการทำงาน ฯลฯ ออกเสียงตามสายด้วย!
 
ไม่รู้เค้าทำยังไงให้พนักงานรักองค์กร ขนาดยอมเดินขึ้น-ลง5ชั้นโดยไม่ใช้ลิฟท์ เพื่อช่วยบริษัทประหยัด
แต่ก็อีกนั่นแหละ แผนกอภิสิทธิ์ชนอย่างSalesก็ขอไม่เกี่ยวด้วยในข้อนี้ 555
เริ่มรู้สึกแล้วว่าไม่ว่าจะบริษัทไหน แผนกนี้ก็โดนมองจากแผนกอื่นว่าเป็นอภิสิทธิ์ชนเหมือนกันหมด
ทั้งๆที่เพียงแค่เรียกร้องในสิ่งที่ตัวเองควรจะได้ และไม่ยอมเสียในสิ่งที่ไม่ควรเสียต่างหาก
 
ข้อดีของมันก็มีอยู่มาก และข้อเสียของมันก็ไม่ได้น้อยซักเท่าไหร่
ประเด็นแรก การที่มีITเป็นของตัวเอง หรือที่นี่เรียกMISเนี่ย ทำให้จำกัดการท่องเว็บของรัตนาวดีมาก
แม่เจ้า!! ก่อนอื่นรัตนาวดีถึงกับต้องไปถามกูเกิล ว่าMISคืออะไร เพราะด้วยสมองอันน้อยนิด
ก็เข้าใจไปเองว่าย่อมากจากmiscellaneousที่แปลว่าจับฉ่าย ทำแมร่งทุกอย่างแต่เรียกให้ดูดีไปงั๊น
แต่มันก็ไม่น่าจะใช่ เพราะเป็นคนวางระบบทุกอย่างขององค์กร แบบว่ากุมอำนาจ(การเข้าถึง)สื่อมากๆ
จริงๆแล้วMISย่อมาจาก Management Information System 
หมายถึง "ระบบสารสนเทศที่จัดทำขึ้นเพื่อนำข้อมูลทั้งภายใน และภายนอกองค์การ มาจัดทำเป็นรายงานสารสนเทศ
เพื่อให้ผู้บริหารใช้ในการจัดการ" จอร์ชชช!! แลดูดี… เป็นความรู้ใหม่ประดับเกล้าจริงๆ
 
จริงๆบริษัทเราได้บล็อคหน้าfacebookไปแล้ว แต่ด้วยความสามารถของแผนกเรา
จึงทำให้สามารถเข้าเว็บได้ด้วยวิธีตุกติกต่างๆ แต่ในที่สุดMISเนี่ยก็สามารถtrackการเข้าเว็บของเรา
แล้วก็กันเราไม่ให้เข้าใช้ในที่สุด นั่งอยู่โต๊ะติดๆกันแท้ๆ แต่เรื่องแบบนี้เค้าไม่พูดกัน
เอาเป็นว่า มึงเข้าไม่ได้เมื่อไหร่ ก็แปลว่ากูรู้แล้วว่ามึงแอบเข้าแล้วกัน อะไรแบบนี้ 555
 
ตอนนี้สิ่งที่แอบหวั่นใจอยู่อย่างนึงก็คือ เพื่อนร่วมงานของเราที่อยู่แผนกเดียวกัน
ทุกคนเป็นนร.นอกหมด แล้วก็จบmarketingมาโดยตรง
วันๆเค้าก็จะพ่นภาษาอักษรย่อ3ตัวใส่กัน MIC GDP MOQ COD FOB CIF LCD ABC HIV ETC….บลาๆๆ
รัตนาวดีก็รู้บ้างไม่รู้บ้าง ปกติก็ถาม แต่เวลาถ้าอยู่กับเจ้านาย หรือคนเยอะๆ ก็จะมาอาศัยกูเกิลเอาเหมือนเดิม
แอบเครียด..แล้วเวลาเค้าพูดกันบางทีมันก็จะเป็นสำเนียงเด็กนอกนิดๆ แบบออกเสียงกลมๆในคอนิดนึง
คือเค้าทำแล้วมันลื่นนะ ไม่น่าเกลียด สำเนียงภาษาอังกฤษก็ดี
แต่ถ้าเราติดเนี่ยสิ!! ถ้าเราติดแล้วเอาไปใช้ในขีวิตประจำวันบ้างคงโดนหมั่นไส้น่าดู
แบบ..อีนี่ เป็นใครมาจากไหน เมืองน่งเมืองนอกก็ไม่ได้ไปเรียนกะเค้า ยังมากระแดะ 555
และที่สำคัญ รัตนาวดีค่อนข้างมั่นใจมากว่าจะติดมาในเร็ววันนี้อย่างแน่นอน
ถ้าเพื่อนๆคนไหนอ่าน ช่วยเข้าใจรัตนาวดีด้วยนะคะ ><
 
เฮ้อออ…ตอนนี้ชักเบื่อๆ ความรู้สึกมันเหมือนกับว่า จ้างเรามาแล้วก็หางานให้ทำบ้างอะไรบ้าง
มานั่งไร้ค่าไปวันๆมันแย่ๆยังไงไม่รู้ ถึงเวลาสิ้นเดือนก็รับเงินเดิน
เฮ้อออ…ของแบบนี้มันพูดไม่ได้ เพราะถ้าพูดไปมันก็เหมือนสร้างภาพ
ทำไม ให้มานั่งเฉยๆ ถึงเวลาก็รับตัง ไม่ดีตรงไหน
แต่เราไม่ใช่คนแบบนั้นหว่ะ อยากทำงาน อยากหารายได้เข้าบริษัทให้คุ้มกับที่เค้าจ้างเรามา
ตอนนี้สิ่งที่ทำได้อย่างเดียวก็คือ เรียนรู้ๆๆๆๆๆเอง
 
ที่อัพบล็อคได้ยืดยาวขนาดนี้ เพราะเรานั่งว่างๆเกือบทั้งวันในออฟฟิส
อย่างที่บอกไปตั้งแต่แรกว่าไม่มีคนassignงานให้เราได้เลยนอกจากบอสเท่านั้น
ซึ่ง2อาทิตย์ที่ผ่านมา เค้าไม่ว่างเลย!!
ใจนึงก็แอบคิด กลัวคนอื่นจะคิดว่าเรากินแรง เวลาเปิดเว็บไรก็แอบเกร็ง
เพราะทั้งชั้นมีรวมกันอยู่4แผนก 20กว่าชีวิต ไม่รู้เค้ายังไงกะเรามั่ง
แต่แอบอุ่นใจขึ้นมาหน่อย ตอนที่พี่คนนึงเค้าบอกว่า
"ช่วงนี้บอสเค้ายุ่งๆ อดทนรอหน่อย อย่าเพิ่งเบื่อละกันนะ"
พี่อีกคนนึงก็บอกว่า "ช่วงนี้ก็คิดซะว่าเป็นช่วงตักตวง เปิดเว็บดูโน่นนี่ไปก่อน
6โมงก็รีบกลับบ้าน อีกหน่อยก็จะไม่ได้ทำอย่างนี้แล้ว" 55
เราก็เลยเห็นทัศนคติเค้าได้จากประโยคเหล่านี้นี้ รู้สึกได้ว่า เค้าก็เข้าใจเราเหมือนกัน
 
การที่ที่นี่linkกับMSNทำให้เรารู้สึกว่าบางทีมันก็เริ่มอันตรายเกินไป
ที่จะมาระบายอะไรๆที่นี่เหมือนแต่ก่อน แต่ยังไงก็คงไม่หยุดเขียน
เขียนมา3-4ปีแล้ว ยังไงก็เลิกไม่ได้ง่ายๆหรอก…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to เริ่มงานใหม่ได้2สัปดาห์แล้วค่ะ ^^V

  1. Punasri says:

    เออ ก็กำจัดคนเข้าดูดิวะ เออตอนนี้ยังไม่เห็นจ้อเสียหรอก ดูๆไปก่อนนะ 555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s