กรกฎา..งานเข้า!!

เดี๋ยวนี้อัพเดทบล็อกกันเป็นเดือนๆเลยทีเดียว เนื่องจากเดือนกค.นี้งานเข้าสุดๆ
ลูกค้าที่ถืออยู่ในมือก็โผล่มาเมืองไทยกันหมด ไม่รู้จะอะไรกันนักกันหนา
อาทิตย์นึงต้องเทียวไปสนามบินรับลูกค้าหลายๆรอบ ไอ้เราก็กลัวติดหวัด
ใส่หน้ากากก็ไม่ได้ เดี๋ยวลูกค้าตกใจ 555 เอาไงดีวะ!
 
ตอนนี้รู้สึกว่าเสปซไม่ค่อยเป็นส่วนตัวอย่างแรง
เนื่องจากเพื่อนๆที่ทำงานที่แอดเข้าMSNก็สามารถเข้ามาดูได้หมด
(ถึงแม้บางคนจะยังไม่รู้วิธีก็ตาม)
แต่จริงๆก็ไม่ได้แคร์เท่าไหร่ ทุกอย่างที่พิมพ์คือความจริง
(ถึงแม้จะเป็นจากมุมมองของเราคนเดียวก็เหอะ)
 
งานเยอะเกินไป แต่ในสถานการณ์ที่ต้องทำยอด ใครจะกล้ายกลูกค้าตัวเองให้คนอื่นง่ายๆ
ตั้งแต่ช่วงกลางๆเดือนมา กลับบ้านดึกทุกวัน
หยุดวันอาทิตย์วันเดียวยังแบกharddiskของออฟฟิสกลับมาทำบ้าน
ทำไงได้ พี่managerเค้าถามแล้วว่าเราไหวมั๊ย ไม่งั๊นเค้าจะยกaccountเราให้คนอื่นทำ
เราก็ต้องไหวสิ ทำงานดึกยังไง วันหยุดต้องทำงานก็ต้องสู้ตายวะ
งานมันไม่ได้เข้ามาเยอะๆบ่อยๆขนนาดนี้
เดือนนี้ทั้งเดือนแทบไม่ได้โทรศัพท์คุยกับใครเลยนอกจากเรื่องงาน
 
ปัญหาหลักๆมันไม่ได้อยู่ที่ลูกค้า
แต่อยู่ที่เพื่อนร่วมงานที่ต้องโคงานด้วยตะหาก
ชอบทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก
 
บางทีก็รู้สึกเหมือนกันนะ ทำไมเราต้องยอมให้โขกสับขนาดนี้
ทำไมคนเรา คนเหมือนกัน พูดกันดีๆ ด้วยเหตุผลไม่ได้ (วะ!)
เครียดจนน้ำตาไหล..ไม่ได้เสียใจ ไม่ได้โกรธ แต่ เจ็บใจ
ทำไมต้องมารองรับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของคนอื่นด้วย
งานก็ส่วนงาน..ทำไมแยกแยะไม่ได้
ต่างฝ่ายต่างก็งานก็เยอะอยู่แล้ว ต้องเจอเรื่องไม่เป็นเรื่องอีกวันละหลายๆรอบ
"เครียดแทบอ้วก" รู้สึกอย่างงี๊จริงๆ
อยากลาออก ไม่อยากทำงานที่นี่แล้ว
ถึงแม้ตลอดเวลา ไม่เคยอยากจะทำงานที่นี่
แต่ก็ไม่เคยรู้สึกรุนแรงขนาดนี้มาก่อน!!
อยากจะกรี๊ดดด..กรี๊ดดด…กรี๊ดดดดด….!!!!
 
ตอนนี้ลูกค้าเรา90%เป็นอินเดีย…วุ่นวายมากกก
คนอื่นขายของโน่นนี่แป๊บๆได้2-3หมื่นเหรียญ
เราขายเป็นร้อยๆชิ้น ลูกค้าอินเดีย ได้มาแค่หมื่นกว่าเหรียญ
การลงแรงมันต่างกับลูกค้าชาติอื่นๆเยอะแลยหว่ะ..เฮ้อ
แต่ก็ช่วยไม่ได้ ถือว่าเป็นดวง ไม่มีใครเลือกลูกค้าได้
 
แต่ในที่สุด ช่วงงานโหลดก็ผ่านไป ตอนนี้มรสุมมันเริ่มผ่านไปบ้างแล้ว
ข้อคิดอย่างนึงที่เราได้แน่ๆเลยก็คือ "อย่าหนีปัญหา"
เวลาเจอปัญหา เราเป็นคนที่ชอบไม่ยอมรับความจริง
บางเรื่องเรารู้อยู่แก่ใจ แต่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปก่อน คงไม่มีอะไร
พอลูกค้าตามจิกมา ถึงค่อยมาตามแก้
ซึ่งไม่ดีอย่างแรง!!
ทุกปัญหามันจะวิ่งตามกลับมาให้เราแก้แทบไม่ไหว
ยังไงเราก็ต้องเผชิญหน้ากันอยู่ดี สู้เคลียร์ๆกันไปตั้งแต่ต้นดีกว่า
 
เหนื่อยนะ..เหนื่อยมาก…อยากทำอย่างอื่น
อยากทำอะไรให้ตัวเอง…เหนื่อยสายตัวแทบขาดขนาดนี้เพื่ออะไร?
เงินเดือนก็ไม่ได้ขึ้น ตั้งแต่ทำงานที่นี่มาเกือบ2ปี มีอะไรดีขึ้นบ้าง
เมื่อเช้าตอนนาฬิกาปลุก เราก็กดทิ้ง
นอนรอให้มันมีกำลังใจจะลุกขึ้นมาทำงาน
หลับตาคิดโน่นคิดนี่..แล้วมันก็น้ำตาไหล
มันจะไม่ไหวอยู่แล้ว มันไม่อยากลุกขึ้นมาทำงาน
ไม่อยากตื่นมาเจอคนในออฟฟิส
เหนื่อยกายมันไม่เท่าไหร่ แต่เหนื่อยใจมันแย่!
 
ตอนนี้สมุดโน้ตที่เราพกติดตัว ไว้จดนู่นจดนี่
มีรายละเอียดทุอย่างในชีวิต ใครติดหนี้เรา เราติดหนี้ใคร
พวกpasswordต่างๆในเว็บ รายชื่อบริษัทต่างๆที่เราสมัครงานไว้
สลิปเงินเดือนตั้งแต่ทำงานที่นี่มา อยู่นั้นหมดเลย
ไม่น่าเชื่อว่ามันจะหายไปได้ยังไง สมุดสำคัญขนาดนี้
ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เดี๋ยวก็หาเจอ
แต่นี่ก็ผ่านไปเกือยอาทิตย์แล้วนะ เซ็งหว่ะ
 
ได้ระบายแล้วก็ค่อยสบายใจหน่อย
กะจะมาพิมพ์ในนี้หลายครั้ง แต่ก็ยั้งใจไว้ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง
แต่ด้วยความที่เราก็ไม่อยากระบายความเครียดไปลงที่คนอื่นอื่น
ทั้งพี่กุ้ง ชิสุ แอ้ ทุกคนก็มีเรื่องเครียดของตัวเองอยู่แล้ว
คนที่บ้านก็พอกัน relationship มันก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว
ใครๆก็รู้กันอยู่..ตอนนี้ก็เลยไม่รู้ว่าจะต่อยังไง
ตัวใครตัวมันเหมือนเดิมน่ะดีแล้ว ยังไงๆ ก็มองกันคนละมุม
 
บางทีเราอาจไม่ต้องการคนช่วยมาแก้ไขปัญหา แต่แค่ต้องการคนมารับฟังเรื่องราว
แล้วก็เห็นด้วยกับเราบ้าง ช่วยสนับสนุนเราบ้าง
ทำให้เรารู้สึกว่าความคิดของเรามันถูกบ้างก็พอแล้ว..
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to กรกฎา..งานเข้า!!

  1. Punasri says:

    ไอห่า มีไรก็โทรมาดิวะ อย่าเครัยดเลย อย่างแย่ที่สุดก็หางานใหม่ ลาออก หรือไล่ออก ก็หมดทุกข์เหมือนกัน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s