อีกไม่นานก็เช้า….

เบื่อจัง…เหนื่อยใจกับการพยามทำตัวให้ถูกใจทุกคน….
 
วันนี้โดนลูกค้าด่าอีกแระ…อยากจะพิมพ์ตอบๆๆๆๆกลับไป แต่มันทำไม่ด้ายยย
ลูกค้าย่อมถูกเสมอ…เลยต้องรีบปิดoutlookไปซะ ก่อนที่จะเครียดมากไปกว่านี้..
ไม่ว่าจะเป็นความผิดใคร…แต่ชั้นจะเป็นคนที่โดนลูกค้าด่าอยู่ดี
คิดซะว่าเป็นเกราะให้กับคนอื่นๆก็แล้วกัน..ไม่ว่าใครทำอะไรผิด ชั้นรับไว้เอง คนอื่นจะได้ไม่เสียเครดิต
ตราบในที่มีพนักงานซักคนที่ลูกค้าไว้ใจ แล้วเค้ายังยอมorderงานกับเราอยู่ ก็คงพอแล้วล่ะมั๊ง…
แต่ชั้นจะทนได้อีกนานซักแค่ไหนนะ…(พูดประโยคนี้เป็นครั้งที่100แล้วมั๊ง..)
 
ทุกวันนี้ ตื่นนอนมา นอกจากแต่งหน้า แต่งตัว แล้ว เหมือนยังต้องสวมหน้ากากด้วย
ก้าวเท้าเข้าออฟฟิสเหมือนเล่นละคร เหมือนไม่ใช่ตัวเองยังไงไม่รู้
 
หลายๆคนเหมือนจะดี เหมือนจะช่วยเหลือ เหมือนจะไว้ใจได้
แต่บางครั้งคนๆนั้นก็พร้อมที่จะแทงข้างหลังเราได้อย่างง่ายดาย….
 
ทุกอย่าง ก็ขึ้นอยู่กับผลประโยชน์ของตัวเองทั้งนั้นหล่ะ..
สาเหตุที่ชั้นไม่ไฟท์กับที่นี่..คงเพราะ ชั้นไม่คิดว่าจะได้ผลประโยชน์อะไรจากที่นี่ซักเท่าไหร่ล่ะมั๊ง….
 
แต่ละวันที่ไปทำงานตอนนี้ เหมือนไม่มีกะใจ ไม่อยากพูดคุยกับใคร ขี้เกียจปล่อยมุขให้คนอื่นเฮฮาเหมือนแต่ก่อน
แถมยังชอบหงุดหงิดกับอะไรง่ายๆด้วย.. เวลาคุยเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับงานก็เกร็ง…
คุยเรื่องหนัง เรื่องละคร ก็โดนด่าว่า ติดหนังไม่ยอมทำงาน
พูดเรื่องผู้ชาย ก็โดนหาว่าบ้าผู้ชาย.. ฟังเพลงในออฟฟิส..ก็โดนว่าว่าทำลายสมาธิคนอื่น
กรูจะบ้าตาย จะทำอะไรก็เกร็งไปหมด แล้วอย่างงี๊ทำงานไปแล้วมันจะมีความสุขเหรอ…
 
เคยมีคนบอกว่า..ให้เก็บเกี่ยวความสุขเล็กๆน้อยๆในชีวิต..แต่ตอนนี้ มันชักจะเหลือน้อยลงไปทุกที…
 
เวลามีคนมาวุ่นวาย มาถามโน่นนี่ ก็คิดอยู่ในใจตลอดเวลาว่า…
"อย่ามาถามชั้น ชั้นไม่รู้…..ไปๆๆ…กรี๊ดดดดดด…อย่ามายุ่งกะช๊านนนนน…"
 
เลิกงานปุ๊บก็อยากกลับบ้าน ไม่อยากไปไหนต่อ….
ตั้งแต่พี่Susieไม่อยู่นี่ก็ไม่ค่อยอยากไปไหนต่อตอนเย็นเลย ไม่รู้ทำไม
แต่ก็ดีเหมือนกัน ประหยัดตัง…ใครจะหาว่าชั้นงกก็ยอม
ทุกวันนี้ทำบัญชีรายรับ-รายจ่าย..มันเห็นภาพรวมหมด ว่าแต่ละเดือนๆหมดไปกับอะไร
ต้องเริ่มมีเงินเก็บกับเค้าบ้างแล้วนะ!!
 
 
วันนี้ได้ฟังเพลงเก่าๆของเดอะพีชแบนด์เพลงนึง…
 
"…อีกไม่นานก็เช้า อีกไม่นานก็วันใหม่ และจะไม่เลวร้ายอย่างที่ได้พบเจอในวันนี้
อีกไม่นานก็จบแล้ว ทุกอย่างจะเป็นเรื่องดี และในเวลานี้เธอจะพาฉันข้ามฝันร้ายนี้ไป อีกไม่นานก็คลี่คลาย…"
 
 
…………….เมื่อไหร่จะถึง"วันนั้น"
 
 
มีเรื่องดีๆอย่างนึง ที่พอจะให้อมยิ้มได้ทุกครั้งที่คิดถึง…ก็คือ…
ตอนนี้ซื้อบัตรข้างหลังภาพแล้ว…จะไปดูกับมาม๊า…
ฝากลิลลี่และผองเพื่อนจองให้…ดูรอบวันเสาร์ที่23สค. ก่อนวันเกิดเรา1วันพอดีเลย
ถือว่าพาม๊าไปฉลองวันเกิด…….
 
 
หวังว่ากว่าจะถึงตอนนั้น ชีวิตคงจะดีกว่าตอนนี้……
 
 
ปล.ตอนนี้ฮ้งกลับจากสวิสแล้ว…หวังว่าจะได้มีเวลาไปหาอะไรกินกันกับผองเพื่อนSJCบ้างนะ T_____T;
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s