ประชุม..ประชุม..เหอะๆๆๆ

วันนี้ประชุมกับเจ้านายและเพื่อนร่วมแผนกไป2ชม.กว่าๆ หิวข้าวสุดๆ
งานการอะไรก็ยังทำไม่เสร็จ กว่าจะออกจากห้องประชุม กว่าจะได้เคลียร์ทุกสิ่งอัน
ปวดกะบาลมากมาย วันนี้มันดูงงๆ ยุ่งๆยังไงไม่รู้…
 
ทุกๆครั้งที่ออกจากห้องประชุม ความเบื่อในงานจะเพิ่มขึ้น10-20%
ปัญหาเดิมๆ ซ้ำๆ บางอย่างไม่ควรพูด บางอย่างก็พูดไม่ได้ ไม่เข้าใจจริงๆ
ยิ่งได้เห็นทัศนคติบางอย่างของเจ้านาย แล้วยิ่ง….
 
ถึงเราจะอยู่ที่นี่ได้ไม่นานเท่าไหร่ แต่ก็พอจะเห็นปัญหาที่เกิดขึ้นหลายๆอย่าง
ปัญหาที่เจ้านายอาจจะไม่เห็น หรือตั้งใจปิดหูปิดตาไม่เห็นก็ไม่รู้
 
จะว่าไปเราก็แฮ๊ปปี้กับอะไรหลายๆอย่างที่นี่
การได้ทำงานกับเพื่อนที่สนิทกันมาก่อนอย่างแอ้มันก็ทำให้อะไรหลายๆอย่างง่ายขึ้น
กับพี่ๆ น้องๆ แผนกอื่นๆก็ถือว่าดี จะว่าไป เราก็โชคดีที่มีคนเอ็นดูอยู่เยอะพอสมควร
 
ถึงแม้เราจะไม่ได้วางอนาคตของเราไว้กับที่นี่ แต่พออยู่มาเรื่อยๆเราก็เริ่มรักงานของเรา รักเพื่อนร่วมงาน
แล้วก็อยากจะเห็นอะไรหลายๆอย่างที่นี่ดีขึ้น แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้มากรึเปล่า
ก็ได้แต่หวังว่าคนใหม่ๆที่เข้ามา จะได้อยู่ในสภาวะแวดล้อมที่แฮ๊ปปี้ แล้วก็ไม่ต้องเดินสายออกกันเรื่อยๆอย่างที่มันเป็นอยู่
 
แต่ถ้าวันนึง…มันเหนื่อยเกินกว่าที่จะงัดกับอะไรเดิมๆซ้ำๆ…เราก็คงจะถอนตัวดีกว่า
 
หลังจากประชุมวันนี้ ก็ได้รู้อีกอย่างว่า…
คำพูดที่ว่า"อยู่ที่นี่ไม่ได้ใช้สมองเท่าไหร่" ของน้องที่เคยทำงานที่นี่ มันคงยังก้องอยู่ในหูเจ้านายตลอดเวลา
เหอะๆ..เค้าไม่ได้รับรู้จริงๆเลยใช่มั๊ยว่า ความหมายจริงๆของประโยคนี้คืออะไร
เพราะความจริงมันไม่ไม่ได้เป็นอย่างที่เค้าเข้าใจเลยซักนิดเดียว
บางทีนะ คนเรามันก็ต้องฟังความหลายๆด้านกันบ้าง…
 
หลังๆมานี่ เราชักจะเริ่มยอมรับกับความลำเอียงที่เกิดขึ้นในที่ทำงานไม่ค่อยได้ซะแล้ว..
จะลำเอียงเรื่องส่วนตัวอะไรทำไป ไม่เคยสนใจอยู่แล้ว…จะให้ผลประโยชน์ใคร หรือว่าtake careใครเป็นพิเศษก็ทำไป
แต่ในเรื่องงานเนี่ย ไม่ไหวหว่ะ อะไรที่ชั้นทำ ถ้าชั้นต้องรับ"ผิด"แล้ว ชั้นต้องรับ"ชอบ"ด้วยดิวะ
ไม่ใช่อะไรๆก็กูผิดๆตลอด.. แมร่งอะไรกันนักกันหนาวะ แล้วหยั่งงี๊จะทำงานไปเพื่ออะไร
 
อาทิตย์ก่อนชั้นก็เพิ่งโดนลูกค้าเมล์มาด่า ว่าทำQuotationผิดไปให้
มันว่าเจ้านายชั้น ให้ดูแลลูกน้องให้ดี เพราะถ้าทำQuoteผิด มันก็จะไปซื้อกับบริษัทอื่นที่ทำราคาให้มันถูกกว่า
เออ อันนี้ชั้นยอมรับผิด ชั้นคิดราคาผิดไป…แต่สุดท้ายก็ไม่มีคนพูดอะไรเรื่องนี้กับชั้น..เงียบกริบ
ไม่มีใครด่า ไม่มีใครสนใจ…แล้วทีงี๊ทำไมไม่พูดวะ พอชั้นผิดจริงๆทำเงียบ
ชั้นไม่ได้Sensitiveขนาดจะยอมรับความผิดพลาดของตัวเองไม่ได้นะเว๊ย
 
ที่งานของเรามีปัญหาบ่อยๆ จะว่าลูกค้าเรื่องมากอย่างเดียวมันก็ไม่ถูก…
มันก็ต้องดูที่อะไรหลายๆอย่างด้วย..
ทำงานกันเป็นทีมเหรอ…เห๊อ!! ตื่นๆ มันเป็นไปไมได้หรอก
ทีมที่มันยังไว้ใจกันไม่ได้เลยด้วยซ้ำเนี่ยนะ….อารมณ์เสีย!!
 
พอดีกว่า..ยิ่งพูดแล้วจะยิ่งของขึ้น..เดี๋ยวจะพูดอะไรไม่ดีๆไปมากกว่านี้
 
 
มาพูดถึงไรแฮ๊ปปี้ๆมั่งดีกว่า(ยังมีเหลืออีกเหรอ??555+)
เมื่อต้นเดือน แอ้ไปแฟร์ที่สวิสมา มันก็ซื้อมีดสวิสมาฝาก
เราชอบมากมาย เพราะเป็นคนชอบพกคัตเตอร์ พกตะไบเล็บ พกกรรไกร อะไรอย่างนี้อยู่แล้ว
แถมยังมีสลักชื่อเราด้วย พกเก็บไว้ใช้ได้อีกนานเลย…ขอบคุณน๊าาา…
 
 
นอกจากนั้นก็ยังได้ช๊อกกาแลตมาอีก1แท่ง เป็นช๊อกกาแลตนม
พี่Susieได้ช๊อกส้ม พี่เปิ้ลได้ช๊อกสตรอเบอรี่ พี่กุ้งได้ช๊อกเหล้า
 
แอ้มีปัญหาเหมือนตอนเราไปฮ่องกงเลย ตอนจะซื้อของฝากจะคิดหนักนิดนึง
แบบว่า ถ้าให้คนนี้แล้วก็น่าจะให้คนนั้นด้วย ถ้าไม่ให้คนนั้นแล้วจะเป็นไรป่าวหว่า
หริออะไรแบบนี้..แต่จะให้ซื้อเยอะขนาดครบคนมันก็ไม่ไหว..
ของมันก็ไม่ได้ถูกขนาดนั้น..แล้วออฟฟิส+โรงงานเรามีตั้งกี่คน…
แอ้มันก็ซื้อมาฝากคนประมาณนึง..ในขณะที่เรา ตอนนั้น ตัดสินใจที่จะไม่ซื้อให้ใครเลยดีกว่า5555+
 
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s