ยัยขี้แย…T___T;

.

.
วันอาทิตย์นี้ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แบกงานกลับมาทำงานที่บ้านเล็กน้อย แต่ก็ไม่ซีเรียสอะไร
ใจนึงก็คิดว่า เอากลับมาทำที่บ้าน กรูไม่ได้โอนะ แต่อีกใจนึงก็คิดว่า ไม่เริ่มทำวันนี้ แล้วมันจะเสร็จตามกำหนดมั๊ยหว่า
เอ..หรือว่าเราคิดมากไป จริงๆมันก็ไม่ใช่หน้าที่รับผิดชอบโดยตรงของเรา (รึเปล่าวะ??) 555
 
วันนี้ออกไปหาครูที่ร.ร.ใหม่มา เพราะต้องไปเอาeyelinerที่ฝากพี่ตุ้ยซื้อไว้ให้ 
เข้าไปก็ได้จังหวะช่วยเช็ดกระจกในห้องเต้นพอดีเลย..บ้านใหม่กว้างขวางน่าอยู่มากเลยทีเดียว
แอบคิดอยู่นิดนึงว่า กว้างไปรึเปล่า..แต่ก็คงไม่หรอก ใหญ่ๆเอาไว้รองรับกิจการที่กำลังโตขึ้นเรื่อยๆ
ยิ่งถ้ามีร้านกาแฟบีเอ็มเข้ามาด้วยแล้ว คนก็คงเยอะมากขึ้นอีก…ดีจังมีร้านกาแฟอยู่ด้วยเนี่ย คงหอมกลิ่นกาแฟไปทั้งวัน
 
พอตอนเย็นครูพาไปเลี้ยงส้มตำบุรี…ส้มตำกุ้งกรอบยังอร่อยเหมือนเดิม
แล้วครูก็สั่ง ต้มข่าไก่ ที่รสชาติเหมือนกล้วยบวชชี??มากินก้วย
 
 
อีกอย่างนึงก็คือ ปลาช่อนบุรี…เป็นปลาหมักสมุนไพรอะไรซักอย่างเนี่ยแหละ
เราก็ลืมนึกไปว่าครูเป็ดไม่ชอบกินพวกของกลิ่นแรงๆ
พอจานนี้มา มีทั้งขิง ข่า ตะไคร้ ใบมากรูด หอม กระเทียม มาครบเซทเลย
สงสัยครูเป็ดคงแทบจะไม่ได้แตะจานนี้เลยล่ะมั๊ง..
 
ดูหน้าน้องปลาดิ..เหมือนมันอาฆาตแค้นมากมาย อโหสิละกันนะ..
 
 
เมื่อวานวันเสาร์มีshipmentเยอะมาก ทั้งของที่จะไปBasel ของBernard และ Morrie
ทุกคนก็ยุ่งกันไปตามๆกัน แต่เราก็ไม่ได้ดูแลชิปไหนเป็นพิเศษ ก็เลยช่วยแพ็คของซะเป็นส่วนใหญ่
 
เมื่อวานนี้ทำงานพลาดอีกแล้ว..ด้วยความที่เราเป็นคนดูแลแพ็คสร้อยคอที่จะชิปไปBasel
เราก็แพ็คทีละเส้นๆลงไปในกล่อง แล้วก็นับจำนวน..สรุปว่าไปกระทบยอดแล้วก็ชนกันพอดี
แต่ที่ไหนได้ หลังจากที่ทุกคนแพ็คทุกอยางลงกล่องไปหมดแล้ว เรามาเก็บถาดที่ใส่สร้อย
แล้วเจอสร้อยอยู่3เส้น!! ที่ยังไม่ได้เอาลงกล่องไปด้วย ตกใจมากมาย
 
นี่ถือว่าโชคดีมากที่เช็คถาดอีกครั้งก่อน ไม่งั๊นถ้าสร้อยหายไป3เส้น หรือถ้าคนอื่นมาเจอ รัตนาวดีตายแน่นอน!!
ดีนะที่ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ เพราะเราทำอยู่กะแอ้แค่2คน เราก็เลยunpackกระเป๋าออกมาใหม่ทั้งหมด
เพื่อยัดสร้อย3เส้นนี้เข้าไปใหม่แบบเนีบยๆ ไม่มีคนรู้
 
แต่ถึงตอนนี้ ถึงคนที่ออฟฟิสจะมาอ่านเจอ เราก็ไม่อะไรหรอกนะ เพราะถือว่าความผิดพลาดที่เกิดขึ้นจากเรา
มันได้รับการแก้ไขแล้ว และเราก็คงจะจำไว้เป็นบทเรียนไปอีกนาน
 
อาทิตย์ที่ผ่านมารู้สึกตัวเองทำอะไรก็ขัดใจตัวเองตลอดเวลา
ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ เหมือนว่าตอนเช้าวางแผนไว้ว่าจะทำงานให้เสร็จเท่านี้ๆๆ
แต่อะไรหลายๆอย่างทำให้ต้องลากยาวในบางเรื่อง
อะไรบางอย่างที่เหมือนจะง่ายๆ แต่เราก็ใช้เวลาทำนานซะเหลือเกิน
เจ้านายบอกว่า "เจนนี่ เทอทำไอ้นี่ช้าไปแล้วนะ รีบๆทำให้เสร็จ ชั้นยังมีงานอย่างอื่นให้เทอทำต่อ"
เจ้านายยังบอกอีกว่า "เจนนี่ ลูกค้าซาอุเจ้านี้มีมีเครดิตดี จับให้อยู่นะ ดูแลเค้าดีๆ งานเค้าต้องละเอียดมากนะ"
หูยยย ชั้นไม่เคยดูแลงานตัวใหญ่มาก่อน อยู่ๆได้ลูกค้าเงื่อนไขเยอะมาดูแล โคตรกดดัน!!
 
วันก่อนทำเรื่องชิปของไปซาอุ ซึ่งมันค่อนข้างวุ่นวาย ต้องทำเอกสารเยอะ แล้วก็เดินพิธีการอะไรมากมาย
แล้วก็ต้องใช้เวลาในการดำเนินการต่างๆ…ลูกค้าก็ค่อนข้างละเอียด ส่งเมล์ shipping instruction มาให้เป็นข้อๆ
เราก็วิ่งวุ่นเตรียมของ+เอกสารทั้งวัน เรียกว่าก้นไม่ติดเก้าอี้เลยก็ว่าได้ อะไรก็ไม่รู้..รู้สึกว่าทำอะไรก็ผิดไปหมด
ไอ้นั่นก็ไม่เสร็จ ไอ้โน่นก็ยังไม่ได้ทำ เครียด+เหนื่อย+กดดัน แต่พอทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
อยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมา…ด้วยความที่เบสิคแล้วก็เป็นคนต่อมน้ำตาตื้นอยู่พอสมควร..ก็นะ..
มันเหมือนโล่งใจที่เสร็จซะทีด้วย แล้วก็เครียดนิดนึง ที่ต้องทำให้คนอื่นมาเดือดร้อนกับความผิดพลาดของเรา
ผิดคนเดียวยังไม่รู้สึกเท่าไหร่ มันเหมือนแบบ..เออ กูผิด ด่ากรูมา..จบ
แต่ถ้ามีคนอื่นมาเกี่ยวข้องแล้วจะคูณความเครียดเข้าไปอีกนิดนึง…เฮ้ออออ…….
 
ไม่อยากให้คนอื่นในออฟฟิสเห็นเราร้องไห้..มันแสดงถึงความอ่อนแอ…จริงๆแล้วเราว่าเราเป็นคนอ่อนไหวมากกว่า…
อ่อนไหว กับ อ่อนแอมันต่างกันนะ…แต่ก็ต้องยอมรับแหละว่า ก็มีบ้างเหมือนกัน ที่รู้สึกว่า ร่างกายและจิตใจมันอ่อนแอจริงๆ
 
งานหนักมีมาเท่าไหร่ก็สู้ไม่ถอยอยู่แล้ว แต่ก็ไม่เข้าใจความที่เป็นคนบ่อน้ำตาตื้นของตัวเองเหมือนกัน…ไม่ชอบเลยยัยsensitive!!
 
ตอนนี้คงต้องการเวลาอีกซักนิด เพื่อปรับตัว แต่ทำตัวให้ชินกับอะไรบางอย่าง
เมื่อกี๊เชคเมล์ออฟฟิส ดีใจนิดนึงที่ลูกค้าซาอุโอนเงินมาให้แล้ว ทีนี้ก็รอเอกสารlegalize แล้วก็พร้อมshipของได้เลย
 
พรุ่งนี้เย็นเพื่อนๆพี่ๆ+เจ้านายก็จะเดินทางไปBaselแล้ว ต้องถามงานที่ไม่เข้าใจให้ละเอียดไว้ก่อน
เพราะถึงตอนนั้น ก็คงไม่มีใครจะช่วยเราได้..ไม่อยากจะโทรไปสวิสบ่อยๆ มันแพงเน้ออเปลืองเงินบริษัท
ถ้าโทรไปถามเรื่องไร้สาระคงโดนเจ้านายด่าน่าดู…ได้ข่าวว่าคราวก่อน ค่าโทรศัพท์แพงพอๆกับค่าตั๋วให้ไปได้อีกคนครึ่งเลยทีเดียว
 
 
วันนี้มีพี่สาวคนนึงบอกว่าอยากจะทำเสปซเหมือนเรา..แต่คงไม่มีเวลามานั่งเขียนทุกวันเหมือนเรา
…อยากจะบอกว่า นี่เขียนน้อยมากแล้วนะ..เฉลี่ยประมาณครึ่งเดือนครั้งได้
แต่ก่อน อาทิตย์นึงนี่ ต้องมีซัก3วัน…เพราะทุกวันนี้งานยุ่งซะเหลือเกินเลยไม่สามารถ…
แต่บางครั้งมันจำเป็นต้องเขียน…เพราะมีเรื่องหลายๆอย่างที่ต้องการระบาย แต่คิดว่าคงไม่มีใครอยากรับฟัง
อย่า…คนที่อ่านมาเจอ อย่าโกหกตัวเองว่าอยากรับฟังปัญหาของคนอื่น
ไม่จริงหรอก…ไม่มีใครอยากเอาเรื่องเครียดของคนอื่นมาใส่หัวตัวเองหรอก…..
 
ร่ายซะยาวเลยวันนี้ เหมือนมันอัดอั้นมั๊ง…บางวันหลังทำงาน อยากไปเที่ยว ไปเฮฮา(กับคนอื่นที่ไม่ใช่เพื่อนในออฟฟิส)
แต่ใจนึงก็คิดว่าเหนื่อยจัง กลับบ้านดึก พรุ่งนี้ก็ต้องทำงานเช้าอีก คนอื่นเค้าเลิกงาน5โมง จะให้รอเราถึง2ทุ่มแล้วระหว่างนั้นเค้าจะไปทำอะไร
อีกอย่างช่วงนี้สุขภาพก็ไม่ค่อยจะดี พักผ่อนเยอะๆดีกว่า……เนอะ… ประหยัดดีอีกตะหาก
 
พูดถึงเรื่องประหยัด..ตอนนี้รัตนาวดีประหยัดมากนะคะ พยามไม่กินข้าวนอกบ้านมาซักพักแล้ว
ตอนเที่ยงก็เอาข้าวกล่องจากที่บ้านไปกินที่ออฟฟิส พยามกินขนมให้น้อยลง
เลิกนั่งแท๊กซี่ แล้วหันมานั่งรถเมล์ เรือ รถไฟฟ้า หรือไม่ก็เดินเอา
พยามจดค่าใช้จ่ายให้ละเอียดอยู่..
ช่วงนี้อยากเก็บเงิน…เหมือนรู้ในใจอยู่ลึกๆว่าเราอาจจะอยู่ที่นี่ได้อีกไม่นาน
ต้องพยามเก็บเงินเอาไว้เพื่ออนาคต..อายุก็ปูนนี้แล้ว…พูดแล้วก็เซ็ง….เฮ้อ…(ถอนหายใจรอบที่28ของวัน)
 
โชคดีหน่อยที่ตอนนี้เรามีทัศนคติที่ดีต่องานมากขึ้น เพราะอะไรหลายๆอย่างจากที่เราได้จากการไปแฟร์ทั้งที่impactและที่HKด้วย
เรารู้สึกรักงานของตัวเองมากขึ้น เหมือนการได้ไปแฟร์นอกจากจะช่วยคลายความเบื่องานเอกสารในออฟฟิสแล้ว
เรายังได้เจอผู้เจอคน..ได้จัดแจงโน่นนี่..ได้ทำอะไรๆที่แตกต่างออกไปจากเดิม..รู้สึกเป็นตัวเองมากขึ้น…
พูดแล้วก็ยังเสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้ไปBasel…(ถ้าเหตุผลมันคืนเราป่วยจริงๆอ่ะนะ เหอะ!!)
.
.
พีเอส…วันก่อนได้มีโอกาสลองโชคเกอร์ของลูกค้า..เลยขอถ่ายรูปเก็บไว้ซะหน่อย…อิอิ
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s