คนเรามันเปลี่ยนกันได้

เมื่อประมาณ2ปีก่อน เราได้เจอกับเด็กคนนึง
เด็กคนนี้มีความมุ่งมั่นที่จะเป็นศิลปินมาก
และเป็นเด็กที่หน้าตาดี มีความสามารถ
เรียกได้ว่า พร้อมทั้งรูปสมบัติ และ คุณสมบัติ
เค้าแต่งเพลงเองทั้งเนื้อร้องและทำนอง เรียงเรียงเอง และร้องเอง
ด้วยอายุเพียง 18 ปี ในตอนนั้น ทำให้เราเห็นได้ว่า
เค้ามีความสามารถที่โดดเด่น และมีความพยายาม+ความทะเยอะทะยาน
ที่จะอยากเป็นศิลปิน อยากให้มีคนมาชื่นชอบเพลงของตัวเอง
วันๆเค้าก็แต่งเพลง เอาไปแปะไว้ที่เว็บโน๊นเว็บนี้
มีคนเข้ามาฟัง.. มีคนเข้ามาชื่นชม..
ถึงขั้นที่ว่าเพลงที่แต่งเองนั้นติดอันดับความนิยมของเว็บนั้นไปเลย
เค้าเป็นเด็กที่ไม่ค่อยสนใจในการเรียนเท่าไหร่
ตอนแรก เราก็คิดว่า เอ๊ย! ไม่ได้นะ อยากเป็นศิลปินมากแค่ไหนก็ทิ้งการเรียนไม่ได้
รอคุณเป็นศิลปินจริงๆ ได้ออกเทปกับค่ายดังๆ แล้วประสบความสำเร็จก่อน
แล้วค่อยดรอปเรียน เพื่อไปโปรโมตอัลบั้มอะไรแบบนั้นจะดีกว่า
แต่พอเห็นความ "บ้า" ในดนตรีของมัน ก็เลย เออ! น้องมันคงหาตัวเองเจอแล้ว
มันรักของมันทางนี้จริงๆ ก็เชียร์ๆมันไปละกัน
พูดคุยกะมันตอนนั้น ทุกอย่างเป็นเรื่องของดนตรีทั้งหมด
"พี่ๆ เพลงนี้ของผมเป็นไงมั่ง" ,"พี่ๆไปฟังเพลงใหม่ของผมรึยัง?"
"พี่ๆเนี่ย เพลงเนี๊ยะผมแต่งตอนอกหักเลยนะพี่" ฯลฯ
เรามองเค้าในฐานะพี่คนนึง เรายังอยากที่จะสนันสนุนเด็กคนนี้
แบบ..หูย ถ้ารวยๆมีเงินเยอะๆหรือเป็นเจ้าของค่ายคงออกอัลบั้มให้มันไปแล้ว
แต่ก็ไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะช่วยอะไรได้
ก็ได้แต่ให้กำลังใจ และแอบลุ้น ว่าเพลงมันจะไปถึงไหน
เวลาออนเอ็ม ก็คอยส่งเว็บให้เพื่อนๆฟัง
ว่านี่ เพลงน้องช๊าน เพราะมั๊ย เม้นต์ให้มันด้วยนะ โหวตให้มันด้วยนะ
 
พอเวลาผ่านไป กับความฝันที่อยากเป็นศิลปินของเค้า
ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าเด็กคนที่มีความมุ่งมั่นคนนั้นหายไปไหน
"ดนตรี" ทุกวันนี้ มันมาเพียวๆไม่ได้ มันต้องมีธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง
ถามว่าคุณเซ็นสัญญากับค่ายดังตอนนี้ คุณได้ออกอัลบั้มภายใน3-4เดือนเลยรึเปล่า??
หรือต่อให้เป็นปีๆ บางทีก็ยังไม่ได้ออกด้วยซ้ำ
ก่อนที่กอล์ฟ-ไมค์จะมาดังขนาดนี้
เค้าเดินเข้าเดินออกGMMอยู่กี่ปี โดนเพาะบ่มอยู่ในนั้นนานตั้งเท่าไหร่
คนที่มีความเป็น"ติสแดก"บางคน ไม่เข้าใจตรงนี้เลยจริงๆ
ทุกอย่างมันต้องใช้เวลา และอาศัยดวงช่วยซะ50%
 
ตอนนี้ ภาพที่เรามองน้องคนนั้น มันไม่เหมือนกับภาพที่เราเคยมองเค้าเมื่อ2ปีก่อนเลยแม้แต่น้อย
ตอนนี้เด็กคนนั้นในสายตาของเรากลายเป็นเด็กที่ไม่มีความรับผิดชอบ
ไม่รู้จักกาลเทศะ ไม่มีสัมมาคารวะ นอนเช้า ตื่นบ่าย ติดสังคมonline
สังคมonlineเนี่ย ถ้าเราหลงไปกับมันมากๆ มันจะเป็นอันตรายต่อตัวเราเอง
เพราะมันเป็นสังคมที่เราสร้างขึ้น เป็นสังคมที่เราวาดภาพเอาไว้ให้เป็นในแบบที่เราต้องการ
เพราะฉะนั้น มันไม่ใช่ของจริง! เราต้องแยกแยะมันให้ออก
พูดไปแล้วก็เหมือนคำพูดของคนแก่ขี้บ่น..
แต่ถามว่าเราเคยติดเล่นMSNมั๊ย เคยติดเล่นเกมส์ออนไลน์มั๊ย
น้อยไปสิ! เราเคยเล่นเกมส์ออนไลน์ ไม่นอน3คืน บางวันนอนแค่3-4ชม.พอแล้ว
เสียเงินให้กับบัตรเติมเวลา และ @cash ไปเป็นหมื่นๆ
เพื่อปั่นเลเวลให้กับตัวละครในเกมส์ ให้เลเวลสูงๆ มีของดีๆใช้(ในเกม)
เพราะ"คิด"ว่าจะได้รับการยอมรับจากคนที่เล่นเกมด้วยกัน
(ทั้งๆที่มันเป็นใครก็ไม่รู้เนี่ยนะ)
พอถึงเวลา มันก็รู้สึกว่าต้องกลับมาสู่ชีวิตจริงซะที
รู้เลยว่าตอนติดเกม ความสัมพันธ์ที่เรามีต่อ"คนจริงๆ"มันน้อยลง
ตอนนี้เลยเล่นน้อยลงมาก ชีวิตเริ่มมีการติดต่อสัมพันกับคนมากขึ้น
ได้ใช้เวลาในแต่ละวันเพื่อการทำงาน อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง
แต่ก็เล่นเกมบ้างแก้เซ็งเวลาว่างๆ แต่ไม่เสียเงินกับมันเยอะๆเหมือนแต่ก่อน
 
กลับมาสู่ชีวิตจริงซะที.. ชีวิตมันยังมีอะไรอีกเยอะที่น่าค้นหา..
เสียดายแทนน้องคนนั้น..น้องคนที่เราเคยเชียร์เค้าเต็มที่
ตอนนี้หวังว่าเค้าคงกำลังหาทางเดินใหม่ในชีวิตที่เหมะสมให้กับตัวเองอยู่
เค้ารู้หรือยังเหอะ ว่าจริงๆแล้วความต้องการในชีวิตของเค้าตอนนี้คืออะไร
 
แล้วคุณล่ะ? อ่านมาถึงตรงนี้ เคยถามตัวเองมั๊ยว่า เป้าหมายของชีวิตของคุณคืออะไร?
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to คนเรามันเปลี่ยนกันได้

  1. Siripattana says:

    ผมก็ติดเกมง่ะ…
     
    เป้าหมายชีวิตตอนนี้คงไม่ได้อยากเป็นศิลปินแน่นอน…
    แต่ชีวิตต้องมาส โก สะออน…
     
    เป็นพ่อคนที่ดีจ้า…
     
    ยังหาแม่ไม่ได้ไม่เป็นไร…
     
    แล้วเธอล่ะ… คงมีเป้าหมายมากกว่าการเฝ้ามองเป้าหมายของผู้คนล่ะน่า…
     
    อมฮอลล์แล้ว… สู้เว้ย…!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s